Санскрит. Аудирование. Средний уровень 2

Закладка открыта на компьютере чуть ли не с середины декабря. Всё надеялся выложить, да руки не доходили. Заставил себя через не могу сделать транскрипцию текста.
Это – речь отца-основателя современного санскрита, Чаму Кришны Щастри. Он сотоварищи в начале 80-х годов прошлого века поднял волну, зародил движение, и до сих пор его возглавляет.
У него очень хорошая дикция, можно сказать идеальная. Выговаривание “ज्ञ” типично для хинди, но если понимать, что живьём вообще никто не выговаривает ज्ञ правильно (все произносят так, как она читается в их родном языке: хинди, маратхи, гуджарати, пенджаби…), то на это со временем не просто начинаешь закрывать глаза, а даже начинаешь равняться (индукцию никто не отменял).
Речь в паре мест сумбурная, жёваная. Осложнена несколькими явными неологизмами. Кое-где проглотил окончания (я поправил в скобках). В [брэкетах] – крайне невнятные фрагменты. В #комментах# место, которое не сумел разобрать. Но в целом – очень достойно. Пожалуй, одна из лучших дикций среди встречавшихся мне.
Объём приличный, но не обязательно прям всё пытаться понять. Можно просто сидеть и наслушивать мелодику языка без тщетных попыток всё понять.
К слову, у него есть выступления и не на пять минут, а на полтора часа. Что красноречиво показывает: человек действительно научился говорить на санскрите. Причём, говорить так, что его понимают. В некотором смысле это уже из разряда невозможного…
Если кратко, то ставится вопрос: что является визитной карточкой преподавателя санскрита? Щастри даёт свой вариант ответа, обусловленный теми проектами, который сам же и двигает.

मम अभिज्ञानम्

चमु कृष्ण शास्त्री
Зн.: ~1200

अहं संस्कृत–शिक्षकः। तर्हि अहं संस्कृत–शिक्षकः गृहे कथं भवेयम्, विद्यालये कथं भवेयम्, समाजे कथं भवेयम् – इति प्रश्नः।
किमर्थम् अयं प्रश्नः? यतः अहं कथम् अस्मि इति एतद्–अनुसारं जानानां संस्कृत–विषये चिन्तनम् भवति।
किमर्थम्? अहं संस्कृत–शिक्षकः। मम मध्यामेन जनाः संस्कृतम् अवगच्छन्ति, संस्कृतं जानन्ति।
प्रथमं एतत् वयम् अवगच्छामः– संस्कृत–शिक्षकस्य मम अभिज्ञानं किम्? इति। मम identity, मम अस्मिता, मम हिन्दी–भाषायाम् एतत् «पहचान»।
तत् किम्? कथं जानाः मां जानन्ति?
अहं संस्कृत–शिक्षकः इति जानैः कथं ज्ञातव्यम्? किम् अहम् अत्र एकम् पदकं स्थापयामि– «अहं संस्कृत–शिक्षकः» इति तेन तैः ज्ञातव्यम्? कथं ज्ञा(जा)नन्ति?
यदा अहं संस्कृतेन संभाषणं करोमि, यदा अहं संस्कृतेन व्यवहारं करोमि, तदा जानानां ज्ञानं भवति «अयं संस्कृतज्ञः» इति। अन्यथा जानाः न जानन्ति एव। अन्ये सहस्रम् जानाः सन्ति मम ग्रामे। तेषु सहस्रे जानेषु अहम् अपि एकः।
मम संस्कृत–संभाषण–कारणेन जानाः मम परिचयं प्राप्नुवन्ति «संस्कृतज्ञः, संस्कृत–शिक्षकः» इति।
एकम् उदाहरणं वदामि। एतत् त्रिंशत्–वर्ष–पुरातनं… द्वात्रिंशत्… त्रयस्त्रिंशत्… न, चतुस्त्रिंशत्–वर्ष–पुरातन–घटना।
बेंगळूरुनगर(म्) एक(म्)। तत्र संस्कृत–शिक्षकानां कृते आदर्श–रूपेण प्रदर्शयितुं किंचन संभाषण–शिबिरम् आयोजितम्। तत् संभाषण–शिबिरं द्रष्टुं प्रतिदिनम् उपचत्वरिंशत् संस्कृत–शिक्षकाः, संस्कृतज्ञाः, विद्वंसः आगच्छन्ति स्म।
संभाषण–शिबिर–स्थाने पृष्ठतः उपविश्य, ते प्रतिदिनं गण्टा–द्वयं यावत् संभाषण–शिबिरम् अवलोकयन्ति स्म। तथा संभाषण–शिबिरस्य षष्ठे दिने सर्वे शिबिर–अर्थिनः तत्र सूचिताः… शिक्षार्थिनः, न तु संस्कृत–शिक्षकाः– भाषा–अभ्यासाय आगताः शिक्षार्थिनः सूचिताः– «अद्य भवन्तः… अहा…»।
यत् तत्र एवम् आसीत्। प्रतिदिनं प्रथम–दिने सर्वः अपि एकं संस्कृत–वाक्यं वदेत्। द्वितीये दिने सर्वः अपि शिक्षार्थी वाक्य–द्वयं वदेत्। एकस्मिन् विषये वाक्य–द्वयम्। त्रितीये दिने त्रीणि वाक्यानि। परस्पर–संबद्धानि त्रीनि वाक्यानि। चतुर्थे दिने चर्वारि वाक्यानि। पञ्चमे दिने पञ्च वाक्यानि। निरन्तरम् एकस्मिन् एव विषये। अथवा वाक्यानि… संबद्धानि वाक्यानि इति।
एवं षष्ठ–दिने «षट् वाक्यानि वाक्तव्यानि» इति उक्त्वा, पश्चात् एका सूचना दत्ता– «भवन्तः सर्वे अद्य गृहं गत्वा, गृहे, स्वस्य स्वस्य गृहे संस्कृते [कतिचन] वाक्यानि वदन्तु» इति।
पृष्ठतः ये अध्यापकाः संस्कृतज्ञाः, विद्वंसः अपि उपविष्टवन्तः आसान्, #неразборчиво# तेषु अपि एकः कश्चन गृहं गत्वा, पत्न्या सह साक्षात् संस्कृते संभाषणस्य आरम्भं कृतवान्। तदा तस्य पत्न्याः मुखात् आगतं वाक्यम्– «अस्माकं विवाह–अनन्तरम् द्वाविंशति(तिः) वर्षाणि अतीतानि। अद्य अहं ज्ञातवती, यत् भवान् संस्कृतज्ञः» इति। इति।
नाम, संस्कृतेन एक(कं) वाक्यम् उक्तवान् इति कारणेन कथं तस्य विषये चिन्तनम् अभवत्, इति [पश्यतु]।
वस्तुतः एवम् एव भवति समाजे अपि। वयं संस्कृतज्ञाः संस्कृतेन यदि वयं वदामः, तर्हि अस्माकम् अभिज्ञानं संस्कृतेन भवति।
तर्हि तत्र मम अभिज्ञानं संस्कृत–मध्यमेन भवेत् इति एतत् विषये अस्माभिः [आग्रहेण] चिन्तनीयम् अङ्ग्ल–अध्यापकाः अङ्ग्ल–भाषया वदन्ति। हिन्दी–अध्यापकाः हिन्दि–भाषया वदन्ति। उर्दू–अध्यापकः उर्दू–भाषया वदति। संस्कृतज्ञः किमर्थं संस्कृते न वदामि?
संस्कृत–शिक्षकस्य मम अभिज्ञानं किम् इति मूख्यः प्रश्नः अस्ति। संस्कृत–शिक्षकस्य मम अभिज्ञानं संस्कृतेन संभाषणम् इति अनेन भवेत्। सः अहम् यदि संस्कृतेन संभाषणं करोमि, तदा मम अभिज्ञानं संस्कृतेन भवति।

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *